უპირველეს ყოვლისა უნდა გვახსოვდეს რამხელა სიკეთის მატარებელია ჩვენთვის ბუნება. ის არა მარტო ლამაზია, არამედ აუცილებლობაა ადამიანისთვის, მაგრამ ამ სიმდიდრეს გაფრთხილება, მოფერება, მოვლა უნდა. ჩვენ სიმდიდეს ჩვენ უნდა მოვუაროთ. არ უნდა გავანადგუროთ უმიზეზოდ. მოვუფრთხილდეთ , ეს ისევ ჩვენთვის იქნება სასარგებლო.
სუფთა ჰაერი და ანკარა წყალი, მზის სხივები და ყვავილების არომატიც, მსუბუქი სიო და დილის ნამი, ფრინველთა გალობა და მობიბინე ბალახი – ეს ის ძაფებია, რომლებიც ადამიანს ბუნებასთან, გარე სამყაროსთან აკავშირებს. ყოველივე ამის გარეშე შეუძლებელია ახალი ენერგიით ავსება. სამყარო ჩვენ გარშემო საოცრად შეიცვალა; ბაღებისა და სკვერების ნაცვლად ყველგან ავტოსადგომებია; ბუნების წიაღიდან ადამიანი მრავალსართულიანი შენობების ტყვეობაში აღმოჩნდა; ქიმიური წარმოების ნარჩენები პირდაპირ მდინარეებში ჩაედინება… ჩვენ კი რატომღაც გვიკვირს, რატომ აღარ არის ადამიანი დღეს ისეთი ჯანმრთელი, როგორიც თუნდაც გასულ საუკუნეში იყო.ადამიანის საარსებო გარემო არაცოცხალი და ცოცხალი ბუნების, მცენარეებისა და ცხოველებისგან შედგება. თითოეული მათგანი თავისებურ გავლენას ახდენს ჩვენს ცხოვრებასა და არსებობაზე….
ამიტომ ზოჯერ ჯობია დავფიქრდეთ თუ რამხელა სამფრთხეს ვუქმნით ბუნებას როდესაც სულ პატარა ქაღალდის ნაგლეჯს ქუჩაში ან მდინარეში ვაგდებთ :))))